عمومی

هنر حصیر بافی ، هنر قرن هاست که جذابیت خاصی دارد.

هنر حصیر بافی ، هنر قرن هاست که جذابیت خاصی دارد.

هنر حصیر بافی

هنر حصیر بافی یا بافت بوریا، یکی از قدیمی‌ترین هنرهای دستی می‌باشد که در مناطق مختلف ایران به صورت‌های گوناگون و با مواد اولیه متناسب با آن مناطق درست می‌شود.

ایران یکی از شانزده کشور تولیدکننده حصیر است و هنرمندان آن،

در این زمینه ابتکارات بسیاری دارند و از آن برای ساخت وسایل گوناگون استفاده میکنند.

بر طبق شواهد به دست آمده از تحقیقات تاریخی،

پیشینه حصیربافی به بین‌النهرین و آفریقا باز‌می‌گردد

که از حصیر به عنوان زیرانداز استفاده می‌کردند.

استفاده از حصیر در مناطق مختلف ایران نیز از دیرباز بسیار بوده و علاوه بر زیرانداز برای ساخت ظروف نیز مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

امروزه نیز هنر حصیربافی یکی از صنایع‌دستی پرطرفدار به شمار می‌رود و به عنوان یک محصول مهم در دست‌سازه‌ها محسوب می‌شود.

هنر حصیر بافی، هنر قرن ها

انواع بافت‌های حصیربافی

در حصیربافی برای بافت انواع وسایل گوناگون،

از دو روش بافت مارپیچ و مشبک یا درهم بافته استفاده می‌شود.

انواع مختلف تولیدات هنرمندان این زمینه با استفاده از این دو بافت صورت می‌گیرد.

برای بافت مارپیچ از دو قسمت پایه و باریکه یا نوار استفاده می‌شود.

این مدل بافت بیشتر برای سبدها و ظروف استفاده می‌شود

بدین صورت که پس از مارپیچ کردن پایه به دور خود،آن را با باریکه محکم می‌کنند.

پایه نیز قطعه‌ای طویل و دارای انعطاف‌پذیری است

که معمولا مقطع آن به شکل دایره یا بیضی است

و ممکن است از مواد گوناگونی تشکیل شده باشد.

بافت مشبک یا درهم بافته نیز بیشتر برای زیرانداز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نوع ساده این بافت از قرار گرفتن دو گروه نوار از ماده مصرفی متناسب با محیط به صورت تار و پود ب یکدیگر حاصل می‌شود.

معمولا ضخامت و انعطاف تار و پودها با هم یکسان بوده اما برای آن‌ها از رنگ‌های گوناگون استفاده می‌شود.

انواع بافت‌های حصیربافی

ساخت حصیر در نقاط مختلف ایران

هنر حصیربافی در مناطق متعددی در ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد.

از جمله مناطقی که حصیربافی در آن به صورت صنایع دستی مورد توجه قرار می‌گیرد

و طرفداران بسیاری دارد می‌توان به شهرهای:

شمالی ایران مانند گیلان و مازندران، سیستان و بلوچستان، خور، بیابانک، نایین، نجف‌آباد و قصرشیرین اشاره کرد.

روش بافت حصیر تقریبا در اکثر نقاط یکسان می‌باشد

و تنها تفاوت مشاهده شده در این زمینه نوع ماده مورد استفاده برای بافت می‌باشد.

برای حصیربافی در سیستان و بلوچستان که با نام‌های “اصیل‌بافی” و “تگرد” نیز نامیده‌ می‌شوند،

از ساقه‌های نی، برگ درختان خرمای وحشی منحنی‌دار و همچنین برخی گیاهان بومی استفاده می‌شود.

در شهرهایی مانند خور، نایین و بیابانک از برگ نخل خرما، در نجف آباد از ترکه‌های نرم گیاهان یکساله و دوساله که به آن‌ها “لوده” گفته می‌شود

و در قصرشیرین نیز از شاخه‌های جوان پاجوش درخت خرما برای حصیربافی استفاده می‌شود.

برای بافت حصیر دو روش بافت دستی و بافت با دستگاه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

از جمله ابزار مورد استفاده در بافت نیز؛ لوتو یا نخ‌تاب، شانه حصیربافی، داس، قیچی و چاقو می‌باشند.

ساخت حصیر در نقاط مختلف ایران

فشتکه، روستای ملی حصیر ایران

روستای فشتکه خمام، روستایی سرسبز و زیبا در دل استان گیلان، که با حصیرهایش در جهان شناخته می‌شود

و کاندید ثبت جهانی حصیر در یونسکو می‌باشد.

مواد اولیه ساخت حصیر از جنگل‌های نزدیک همین روستا تامین شده و پس از ساخت،

محصول به کشورهای گوناگونی صادر می‌شود.

حصیرهای این روستا بیشتر از گیاه لی که بومی این منطقه می‌باشد،

ساخته می‌شود که در مرداب‌ها و مناطق باتلاقی نزدیک دریا رشد می‌کند.

بهترین و باکیفیت‌ترین حصیرهای بافته شده که امکان صادر شدن دارند در همین روستا بافته می‌شوند.

در این روستا همچنین، در اواسط شهریور ماه، جشنواره ملی حصیربافی برگزار می‌شود

که افراد بسیاری را به این منطقه جلب می‌کند.

در کنار معرفی هنرحصیربافی در این جشنواره، مردم بومی به معرفی غذاها و فرهنگ محلی خود نیز می‌پردازند.

فشتکه، روستای ملی حصیر ایران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *